Salı, 30 Mart 2010 13:06

Bugünlerde anayasa değişikliğiyle ilgili ülkemizin her kesiminden çeşitli yorumlar duyuyoruz. Ne tür değişiklikler yapılacağını biliyor olsak; biz de kendimize göre yorumlar, iyi veya kötü bir fikir sahibi oluruz. Adalet sistemimiz gerçekten zora girmiş bir durumda, cezalar yeteri kadar ağır değil. Bir kişi onlarca kez gözaltına alınıp serbest bırakılıyor. Hem de onlarca kez. Bu ne kadar yanlış bir uygulamanın ortada olduğunu gösteriyor. Değiştirilmesi güncellenmesi iyi olur. Peki anayasa değişikliği de birilerinin işine gelen şekilde mi olur, bilemem. Çünkü o kadar çok konuda toplum için yapılıyor sanılan düzenlemeler aslında bazı çevrelerin çıkarı için yapıldı. Bunun örnekleri o kadar çok ki.

Hükümetin kendi milletvekillerinden bazıları bile bu değişikliğin yararlı olmayacağını söylüyorlar. Anayasa değişikliği konusunda da onay vermeyeceklerini belirtiyorlar. Bir de referanduma gitme durumu olabilirmiş. İyi gidilsin de halk anayasanın nasıl olacağını bilmeden nasıl “evet” ya da “hayır” diyecek. Yine bir oldu bittiye mi getirilecek?

Diğer önemli meselelerde de çuvallama ile sonuçlanmış olaylar var. Ama anayasa değişikliği çok önemli bir meseledir. Anayasa siyasete alet edilemez. Buna rağmen siyasi olarak yarar sağlanmasına çalışılıyor.

Dilerim ki artık ülkemizdeki haksızlıklar, hırsızlıklar, vurgunlar sona erer. Kavgalar, ölümler sona erer. Bu konularda esas ceza yaptırımı yeterli olmalı. Başka ülkelerde yolsuzluk yapıldığında tüm mal varlığına el konuluyor. Ülkemiz de ise birilerinin tüm mal varlığı bu şekilde oluşuyor. Bu ülkede o kadar çok dolap çevriliyor ki. Bunların önleneceği gerekli şekilde ceza verileceği bir anayasamız olsun istiyorum. Herkes bunu istiyor, adaletli bir şekilde yargı önünde herkesin eşit olduğu bir toplum istiyor.

Fatih Sultan Mehmet’in adalet anlayışını çok kısa bir olayla anlatmak istiyorum. Padişah camii yapımında Rum bir mimarla mermer sütunları konusunda anlaşmazlığa düşer. Mimar Fatih’ in dediği şekilde değil, uygun gördüğü şekilde yapmıştır. Fatih bunun üzerine caminin estetiğini bozmak için böyle yaptığını düşünerek elini kestirir. Rum mimar Kadı Hızır Çelebi’ ye Fatih’i şikayet eder. Durum değerlendirilir ve padişah haksız bulunur. Kısasa kısas yapılacaktır. Fatih’in de eli kesilecektir. Kararı duyan mimar hayretler içinde kalır. Gözyaşlarını tutamayarak “Hepiniz şahit olun ki! Ben davamdan vazgeçiyorum ve bu adalet anlayışı karşısında Müslüman oluyorum” İşte Osmanlı Devleti’nin nasıl üç kıtaya hükmettiğinin, nasıl en güçlü devlet olduğunun ve adalet anlayışının nasıl olduğunu bu olay gösterir.

İyi Haftalar