Salı, 06 Nisan 2010 00:07

—Allah: küfrü, fıskı ve isyanı da size çirkin göstermiştir. (Hucurat Suresi Ayet:7)

Kuran tabiriyle 'Sebb', küfretmek, hakaret etmek, beddua etmek, lanetlemek, kaba söylemek, sövmek gibi her türlü sözleri ifade.
Kızgınlık ve hiddet anında başkasına kötü sözlerle hakaret etmek İslam adabına aykırıdır. Sövmek kızgınlık, hiddet ve şiddetin birinci silahıdır. Bu silah ekseriyetle, küçük ve aciz olarak, büyük ve kuvvetlilerden küçük ve aciz kimselerden büyük ve kuvvetli kimselere gizli olarak, büyük ve kuvvetlilerden küçük ve acizlere açık olarak kullanılır.
Peygamberimiz hayatında her türlü hakaret, aşağılama, yüzüne karşı sövme fiillerine maruz kalmasına rağmen, hiç bir şekilde peygamber ahlakı çerçevesinden çıkmadığı şu hadisten anlıyoruz.
Hz.Ebu Hureyre anlatıyor: Resulullah (sav)'a
'"Ey Allahın Resulu! müşriklere beddua et, onları lanetle!" denilmişti. Şu cevabı verdi:
* Ben rahmet olarak gönderildim. Lanetleyici olarak değil* Müslim.
Dinimiz müminleri birbirlerine kardeş yapmıştır. Dili, rengi, sosyal seviyesi, maddi durumu ne olursa olsun birbirlerinin kardeşi olan müminler bir bedenin azaları konumunda ve dayanışma içinde olmaları gerekir. Birbirlerine dua edecekler rahmet okuyacaklardır.
Birbirlerine karşı ahlakı böyle olması gereken mümin, Din kardeşine nasıl bedduacı, kötü sözlü olur? Bizler birbirlerimize karşı merhametli, sabırlı, bağışlayıcı, hayır dualar edici olmamız gerekir. Peygamberimizin biz ümmetini çirkin sözlerden, sövüp saymaktan sakındırmış, bunu kötü bir ahlak ve seviyesizlik olarak nitelenmiştir. Dinimize göre her ferdin namus ve şerefi gözetilmiş, her türlü tacavüzden korunmuştur. Bu değerlerle yapılan bir saldırı ağır bir cezayı gerektirir.
Bunun içindir ki, İslam'da gıybet, İftira, alay etme, söz ve kötü söyleme kesinlikle haramdır. Başkalarının namus ve şerefine saygı göstermeyen kimse, namus ve şeref duygusundan yoksundur. Toplumun kutsal duygularına saldıran bir canavar gibidir ve ahirette ise büyük cezayı gerektirir. Bunun için Peygamberimiz *Allah'a ve ahirete inanan kimsenin hayır konuşması sukut etmesi*ni tavsiye etmiştir.
Tirmizi'de geçen bir hadisi şerifte buyuruluyor ki:* Mümin ne tan edici, ne lanet edici, ne kaba ve çirkin sözlü, neden hayasızdır.*
Kötü söz söyleme alışkanlığı olan insan imanını kayıp etmez ise de imandaki kemali (olgunluğu) kaybeder. Kişi ağzından çıkan kötü söz imanını tehlikeye atıyor diyerek kötü söz söylemekten kaçınmazı gerekir.
Bu bir ahlak sorunudur. Bu sebepten toplum olarak ciddi bir ahlak terbiyesine, eğitimine ihtiyacımızın olduğunu, Şöyle bir cadde sokaklarda gezinirken ne kadar ağzı bozuk insanımızın olduğunu rahatça anlarız.
Peygamberimiz:* Kişinin anne ve babasına sövmesi büyük günahlardandır.* buyurmuşlardır. Orada bulunanlar :" Hiç kişi anne ve babasına söver mi?" dediler *Eve kişi, bir başkasının babasına söver, O da babasına söver, annesine söver o da bunu annesine söver!* buyurmuşlardır.
Hadis, anne ve babaya sövmeyi büyük günah saydığı gibi, başkasının anne babasına sövmesine sebep olmayı da büyük günah olarak değerlendirmektedir. Bu hal bize, anne baba karşısında hassasiyeti ileri götürme gereğini te'yid eder. Şu halde, sövemeye sebep olmak büyük bir günah ve kötü bir ahlak ise, bizzat sövmek çok daha büyük günah olmaktadır.
Bu anlattıklarımız ahlaki kötü bir hastalıktır. Veliler çocuklarının, eğitimciler öğrencilerinin bu tür kötü sözleri alışkanlık haline getirmemeleri için onların bu konudaki eğitimlerine özen göstermelidirler. BU hastalığın topluma yayılmamasının en sağlam yolu budur. Hakaret içerikli ifadeler anlamında üzerinde dikkatle durulması gereken ve Müslüman beşeri ve sosyal ilişkilerinde bu tür ifadeleri düşünmeden kullanmamalıdırlar.