Doğmazdı kalbe iman, inmezdi arza Kur'an;
Meçhul olurdu esma, Levlake Ya Muhammed.
25 Şubat 2010 Perşembe günü akşamı Mevlid Kandili'dir. Tüm okuyucularımıza ve İslam alemine kutlu olsun.
 Bütün insanlık alemine bir hidayet yolunu açan ve alemlere ilahi rahmet olan böyle yüksek şanlı bir Peygamber'in ümmeti olmakla şereflenmiş bulunan biz Müslüman'lara ne mutlu! Bu geceyi vesile bilerek, O'na ümmet olmanın şuurunua erebilmek, bu gecenin manevi zenginliğinden istifade etmek için namaz, dua, Kur'an okunmalı, tefekkür, tövbe istiğfargibi çok çeşitliibadetler yaparak bu geceyi değerlendirmeliyiz.
 Alemlere rahmet olarak gönderilen yüce Peygamberimizin, doğumunu anarken, yalnız mevlid okumak, ilahiler söylemek ve kandil simidi dağıtmak yeterli değildir. Yüce Allah (C.C.)'ın sevgisine, hoşnutluğuna ve bağışlanmasına ermenin yegane yolu Peygamberimizin yolundan gitmektir. Buyruklarını yerine getirip, hayat çizgimizi tamamında O'nu örnek almaktır.
 Çünkü O, üzerimize doğan bir aydı. Bizi aydınlatan, evlerimizi ve bütün dünyayı ısıtan, kuşatan bir güneş. İnsanlığın üzerine kara bulutların çöktüğü bir zamanda aydınlattı bizi.
 Yetimdi ama bütün yetimlerin efendisi. Bir hüzün peygamberiydi. Hayatı bir nakış gibi dokuyarak, silinmez izler bırakarak, arkasında dünyayı bir gül bahçesine çeviren bir peygamber.
 Gülmeyi ve ağlamayı Sabrı ve Cihadı (iyi, doğru, güzel, faydalı ve adil olanın hakim olması için bütün gücümüzle çalışmayı), hayatı ve ölümü o öğretti bize. Bir insan için gerekli herşeyi ondan öğrendik biz.
 Kitaplar yetmez, yetmedi de 14 asırdır örnek hayatı hala yazılıyor, kıyamete dek de yazılacak.
 O, dünyanın değişmeyen gündemidir.
 Hz. Peygamberi anmak, ve O'na tebcil etmek isteyen bir Müslüman'ın herhangi bir güne saplanmasına lüzum yoktur. Kıymet günde ve saatte değil, şahsiyettedir ve o şahsın örnek tanınmasındadır. O şahsiyete karşı gösterilecek hürmet, şu veya bugünde merasim yapılmakla ifa edilmiş olmaz. Belki, O'na, en samimi bağlarla bağlanmak ve O'nun ruhunu yaşatmakla mümkün olabilir.
 Tarihler, Peygamberimizin doğum gecesi, birtakım harikulade olaylardan bahsederler.
 Şöyleki: - Kabe içinde bulunan putlar, yüzüstü düşüp kırılmış; Medayin şehrinde Kisra (İran hükümdarı)'nın Sarayı sarsılmış ve 14 sütun yıkılmış. Istahrabad şehrinde ateşe tapanların, bin yıllık ateşi sönmüş, sava gölü kurumuş, semave deresindeki sular taşmış, göl olmuş, İran'ın en büyük hakimi Mubidan rüyasında, bir takım serkeş develerin bir bölük Arap atlarını yederek Dicle nehrini geçtiklerini, İran topraklarına dağıldıklarını görmüştü.
 Mevlana Şibli bu olayı şöyle anlatır:
 - Hakikat şudur ki: Yıkılan Kisra'nın sarayı değil, bütün İran'ın saltanatı, Bizans'ın satveti, Çin'in azametiydi, sönen ateş Mecusiler'in ateşgedelerinde parlayan alev değil, bütün dünyada küfrün ateşiydi. Kuruyan sava gölü değil, putperesliğin hakimiyeti, zerdüşlüğün kuvveti, hristiyanlığın üstünlüğüydü.
 Bu vesileyle Sevgili Peygamberimize; binlerce salati, selam olsun.
 Şefaatı üzerimize olsun.
 Allah'ın rahmet ve bereketi hepinizin olsun
 Kandiliniz Mübarek Olsun.