Salı, 02 Mart 2010 11:49

Aferin Başkan Yılmaz, aferin!
 En sonunda başardın. Notunu kırdırmayı başardın.
 Zaten çok başarılı bir sınav sürecinde değilsin.
 Allem ettin, kallem ettin, geçtiğimiz hafta sonu 27.Şubat.2010  Cumartesi akşamı (kuvvetli yardım gördüğün anlaşılan) “ödev hazırlama” yönüyle iyi not aldın. Ancak, halkına ve haddizatında oy  tabanına karşı “tutum ve davranış”tan zayıf aldın.
 Semerkant'tan Rafiye Ablalar, Karaçayır'dan Cemil Amcalar, Tabaklar'dan Fatma Teyzeler, Gölyüzü'nden Mukaddes yengeler, Kalıcıdan Mustafa Abiler ve daha kimler kimler. Hepsi ordaydı. Hepimiz ordaydık. Seni sorduk, baktık göremedik. Meğer il dışında da değilmişsin.
 Yerine yardımcı göndermişsin. Öyle şey olmaz. Sen bu kalender Bolu'nun kalender çocuğu Alaaddin'sin. Öyle vekille mekille olmaz.
 Hem vekil deyince , şu vekillerden bu arada söz açmayalım. Çünkü adamlar maşallah işli güçlü.
  Öyle halkın sorunu, toplumun meselesi falan bilmezler. Mazeretleri de olmaz. “Gelmiyorum” der, kestirir atar. Tabii ki atar. Neden, atılmanın zamanı geldi de ondan. Bolulu da ne der “Vermiyorum!” der, atar aşağı. Nereye yuvarlanır bilinmez.
 Hay Allah, konu değişti.
 Nerdeydin Başkan, nerdeydin?
 Yerine bir vekil bırakmışsın , daha halk dağılmadan, çekti gitti arkadaş. Neyse, öğrenecek daha…
 Biz Boluluyuz. Biz birbirimizi biliriz. Kedinin, ulaşamadığı ciğere “pis” dediği gibi, biz Bolululara da öyledir-şöyledir diye de kondurup dururlar. Ossun vaasın. Onlar patatisin cücüğünü yisinler.
 Sen nerdesin Alaaddin bey?
 Sen bu toprağın çocuğusun. Aklını başına devşir. Bir daha teyzelerini, amcalarını, gençlerini, yeğenlerini  yani delikanlıca-harbice sevenleri yalnız bırakma.
 Daha dalını budağını kırdıracak çok söz var ancak, değerli sanatçı Ahmet Özhan'ın birkaç yıldır “işte benim halefim” dediği gerçekten bizim insanımızın beyefendiliği, sanatkârlığı ve yeteneğini şahsında toplamış olan Türk Sanat Müziği Sanatçısı Necip Karakaya'nın, herkesi mest eden icrası bizleri teskin etti. Yoksa, belediye havuzunun taa ordan, deyzelerimizin ayakkabılarını kafana yiyebilirdin.
 Tam bu noktada, “Hooop, noluyoruz be, ayakkabı-terlik de neyin nesi?” diyebilirsin. Dersin tabii. Çünkü beldenin reisi sensin. Ancak, arkadaşım sen bu vartalara gelmezsin. Neden? Çünkü, seni beldenin reisi yapanların, bu insanlar olduğunu çok iyi bilirsin. Bilirsin de, bütün Bolu'ya ezberlettiğin lafı şimdi söyleyemezsin.
 Hani, bir yerde, bir konuda sıkıştığın zaman, “sizin için yaptık, sizin için gittik, sizin için yıktık” dersin.
 Bu noktada, bu konuda onu da diyemezsin. Çünkü, “siz” dediklerinin yanına gelmemişsin, selâmını vermemişsin, selâmlamamışsın.
 Alaaddin Bey, her neyse…
 İlerigörüşlü bir insan olduğun için, bu konuşmayı değerlendirip, onaracağını biliyorum.
 Fakat, bu tür (belki) istenmeyen gelişmeler, senin rakiplerine yarar. Hatta insanlar şu kanıya varırlar. Acaba Alaaddin Yılmaz için en önemli rakip olan filan kişi ile Alaaddin Yılmaz anlaştı da, önümüzdeki seçimler için, ona ortam mı hazırlıyor?
 Valla, derler mi derler.
 Ve ipin ucu bir kaçtı mı, senin büyük grosmarketlere bile kamu adına rest çektiğini unuturlar.
 Her alanda tekelleşmeye, Her türlü tehdide rağmen verdiğin mücadeleyi unuturlar. İnsanların taşın altına değil elini koymak, kestiği tırnağı bile koymaktan imtina ettikleri bir atmosferde, senin kelleni koyduğunu görmezden gelirler.
 Ve sana “Mâhluk bilmezse de, Hâlık bilir” tesellisini bile bulma imkânı tanımazlar.
 Fakat değerli Başkan! Bu eleştiriler seni PeKAKA tipli çaşıtların  yamacına ya da kucağına itmesin. Yanlış hesap varısa Çaydurt'tan dönsün, beri gelsin. 
 Sen mert adamsın.
 Bu uyarı da bu mertliğinden korkulduğu için yapılıyor. Yani sen, bırak halkına-ahaline-milletine verdiğin sözü yerine getirmemeyi, PeKAKA veya tilki artıklarına bile verdiğin sözü belki  kazara da verebileceğin sözü yerine getirmek kararlılığında bir karaktere sahipsin.
 Oysa (herkesin çok iyi bildiği gibi, insan sırtındaki kanı emerek yaşayan asalak hayvana “yavşak” derler ya…) ola ki bir boşluğuna gelip, kamunun kanına talip asalakları arabana bile alabilirsin.
 Aman Başkan kardeş!
 Sen sen ol, bizim, sizin, onların, bizlerin, herkesin tanıyageldiği halk adamı, çocukluğunda ve öğrenciliğinde Hoca Cemalettin Amcalar gibi himmet sahiplerinin kol kanat gerdiği kalender, deikanlı Alaaddin'liğinden taviz verme!
 Bu ihtarı, bu ihbarı, bu uyarıyı aman kulakardı etme. Ki, sen, zor kazanılmış bir lidersin. Büyük fedakârlıklarla teslim edilmiş bir şehr-i tayyibenin kendisisin. 
 Sende çok iyi bilirsin ki, şu bizim Bolu'ya hizmet eden, Boluluyu baş tacı eden yükselir, baş tacı edilir.  Fakaaaat!
  Bolu'ya, Boluluya kazık atmayı bırak, bunu düşünenin kendisi Dimitri'nin tabağı gibi parçalanmak bir yana yedi sülalesini iki dünyada da sürüm sürüm süründürür.
 Unutma! “Bana göre” diye bir şey yoktur; “Bize göre” vardır.    
Bay Başkan!
 Atalar ne demiş: “Akıl odur ki başa geleceği bile, göz odur ki dağın ardını göre”
 Sen bu sözlerin ne anlama geldiğini çok iyi bilirsin. Ne baş kaygın olacak ki, şairin dediği gibi “Bir başım var onu da nereye olursa alır giderim”.
 Fakaaat, iş bununla bitmiyor.
 Görünüyor tabii.
 Ne mi?
 Önümüzdeki seçimler, ahanda, tam bu günden görünüyor.